Vermoeidheidsmanagement: De Aangrenzende Regel

De aangrenzende regel

Van heel wat MS patiënten hoor ik dat ze enorm veel last hebben van vermoeidheid. Zelf vind ik dat ook hetgene waar ik het meest last van heb. Twaalf uur slapen en nog niet uitgerust zijn. Daarna nog een halfuur in bed blijven liggen en je ontbijt niet kunnen maken. Doorheen de jaren heb ik een schematische aanpak uitgevonden om mijn vermoeidheidslast zo beperkt mogelijk te maken.

Hoewel dit mij soms helpt en ik me er wel goed aan hou, is de zandman in mijn buurt precies zeer gul met zijn zand. “Gooien met dat zand” is zijn motto. Dag of nacht maakt voor hem niet uit. Dus hoewel ik ondertussen wel weet hoe ik mijn energie moet verdelen, blijft het altijd een gok of ik me die dag goed of slecht ga voelen. Daarom moet ik ook geregeld dingen afzeggen, ook al hou ik er rekening mee dat ik die dag iets moet doen. Ik heb mijn aanpak “de aangrenzende regel” genoemd, om het ding maar een naam te geven. Ik heb ook bewust gekozen voor “vermoeidheidsmanagement” i.p.v. “energiemanagement”, aangezien ik meer moe ben dan dat ik energie heb.

Eerst enkele opmerkingen:

  • “Iets gepland” of “iets te doen hebben” is niet altijd iets groots. Het kan gaan over kiné, sporten of een wandeling maken tot eens gaan winkelen, iets gaan drinken met vriendinnen, mijn haren wassen of een baxter gaan halen. Alles waarvoor je energie moet hebben, is bij mij een bezigheid.
  • De dingen die ik op een voormiddag plan, zijn meestal heel mild, aangezien ik ’s morgens verga van de vermoeidheid. Het is alsof mijn lichaam een hele dag moet warmdraaien, waardoor ik, hoe later op de dag, hoe meer energie krijg. Ik slaap elke dag uit en laat mijn lichaam bepalen wanneer het klaar is met slapen i.p.v. mijn wekker. Hierdoor kan het zijn dat mijn voormiddag gedeelte soms bestaat uit drie uren en soms uit één uur.
  • Voor of na medische afspraken plan ik ook nooit iets, aangezien dat “alles” van mijn lichaam vraagt. De dagen ervoor of erna probeer ik het ook zo rustig mogelijk aan te doen.
  • Dat allemaal in het achterhoofd houdend, probeer ik mijn dagen energiebesparend in te vullen, wat niet altijd evident lijkt, maar na een tijd toch wel eenvoudig is geworden. Soms ga ik ook wat af op hoe ik me op dat moment voel en bepaal ik zo of ik nog iets kan doen of niet. Oefening baart kunst…

De aangrenzende regel gaat als volgt:

Ik verdeel de dag in drie delen: voormiddag, namiddag en avond. De avond begint bij mij rond 17 uur. Samengevat: er mogen geen periodes zijn die naast elkaar liggen (aangrenzend zijn) waarin iets gepland is. Het klinkt misschien wat ingewikkeld, maar met wat uitleg wordt het zeker duidelijk!

Als ik in de voormiddag iets gepland heb, doe ik in de namiddag niets, maar kan ik ’s avonds wel weer iets doen. Als ik een lege voormiddag heb, kan ik in de namiddag iets doen, maar ’s avonds dan weer niet.

Daarnaast bekijk ik de dagen ook aangrenzend. Heb ik de dag ervoor ’s avonds iets gedaan bv. kunstacademie, dan weet ik dat ik de volgende dag die ochtend niets kan doen, maar in de namiddag weer wel. Als ik op een dag in de voormiddag iets gepland heb, kan ik de dag daarvoor ’s avonds niets doen, anders ben ik ’s morgens niet fit.

Als ik een ganse dag iets gepland heb, zorg ik ervoor dat ik de aangrenzende dagen niets gepland heb. Ik hou er ook rekening mee dat, als ik om een bepaalde reden echt vroeg moet opstaan en een hele dag iets ga doen bv. een dagje naar zee, ik weet dat ik in de namiddag geen mens ga zijn en daarom veel cafeetjes moet bezoeken om te kunnen zitten en te rusten. Ik weet dat ik dan de hele dag de échte MS vermoeidheid heb en moeite heb om mijn ogen open te houden.

Toen ik in de voormiddag les had, sliep ik de rest van de dag, dus plande ik die dag niets. Daarom sta ik meestal wat later op, ook al heb ik een uitstapje gepland. Zo weet ik dat ik er toch nog iets aan ga hebben. Een ganse dag bv. gaan winkelen of pretparken doe ik niet meer. Als ik dat toch doe, moet ik “bankhoppen”, van bank naar bank gaan en geloof me, in winkels en op straten mogen ze gerust eens wat meer banken zetten!

Hier kan je het schematisch eens bekijken:

Voormiddag

Jaja, als MS’er moet je een goede planner zijn, maar ik ben dan ook een afgestudeerde management assistant en plannen is wel iets dat ik graag doe ;). Als MS patiënt of andere chronisch zieke moet je continu dingen wikken en wegen. Is het mijn energie wel waard of niet? Ga ik het afkunnen of niet? Welke dingen kan ik afzeggen en welke niet? En dan nog is het niet zeker dat je je fit voelt. Hopelijk kan mijn aangrenzende regel je helpen om je vermoeidheid een beetje onder controle te houden.

Heb jij iets gevonden dat helpt tegen de vermoeidheid?

Liefs

Saar

 

 

3 gedachtes over “Vermoeidheidsmanagement: De Aangrenzende Regel

  1. Ik las laatst in de RondoMS, van Stichting MS research (nr 54) over 3 onderzoeken naar vermoeidheid bij MS. Er worden 3 behandelmethodes besproken: conditietraining, cognitieve gedragstherapie en verdeling van energie. Conclusie is dat cognitieve gedragstherapie het meest effectief ijsvorming ernstige vermoeidheidsklachten bij MS. Ik vond dit opmerkelijk!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s