Uitgelezen: De Shining

de shining

De Shining. Dé klassieker van Stephen King. Aangezien mijn moeder vroeger grote fan was van de Stephen King boeken, wou ik er toch ook eens eentje lezen. Stephen King, de koning van de horror, heeft een hele reeks thriller, fantasy en horrorverhalen geschreven. Het was dus niet zo eenvoudig om er eentje uit te kiezen. Uiteindelijk ben ik gegaan voor De Shining, dé klassieker en bestseller volgens de sticker dat op het boek plakte. Een verlaten hotel. Mysterieuze gebeurtenissen. Een kamer waar vreemde dingen gebeuren. Dat lijkt me spannend! Kan niet slecht zijn, toch?

Drie jaar later kom ik er eindelijk aan toe om het boek te lezen. Waarom heeft het zo lang geduurd om aan dit boek te beginnen? hoor ik je al denken. Tja, op de cover staat nu eenmaal dat je het boek niet alleen mag lezen en dat schrok me een beetje af. Ik word enorm snel bang van bovennatuurlijke verhalen. Dus dacht ik dat vanaf het moment ik in dit boek ging beginnen, ik ’s nachts geen oog meer dicht zou doen. Ook las ik in reviews dat zelfs Joey van de serie “Friends” het boek in de diepvries bewaard omdat dit zo eng is. Je kan het hier zien. Als je op Goodreads zoekt onder het genre horror, is dit het eerste boek dat je tegenkomt. Ja, De Shining heeft een echte reputatie!

Het boek gaat over een gezin dat tijdens de wintermaanden in een verlaten hotel verblijft. De vader van het gezin, Jack Torrance, heeft een baan als conciërge gekregen en moet het hotel onderhouden tot het terug opent in de lentemaanden. Danny, het zoontje van Jack, heeft “de shining”, een soort helderziendheid waardoor hij dingen kan zien die gebeurd zijn, nog moeten gebeuren en waardoor hij overleden mensen kan zien. Aangezien het hotel een grote geschiedenis heeft, begint Danny de oude gasten en de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden in het hotel te ontdekken. Hij werd afgeraden om in kamer 217 te komen, omdat daar het grote kwaad zou zitten, maar natuurlijk doet hij het toch. Ondertussen sneeuwt het hotel helemaal in en wordt alle contact met de buitenwereld verbroken. Dan begint de ellende pas echt. Het hotel krijgt steeds meer greep op Jack en de gevaren van het hotel worden elke dag groter en groter. Wie of wat bevindt zich in de geheimzinnige kamer 217 en wie zijn de gasten die op en neer blijven gaan met de lift? Overleeft het gezin de koude en geïsoleerde dagen in het hotel, of gaat het allemaal de mist in?

*Het volgende deel kan spoilers bevatten*

Ik had grote verwachtingen over dit boek, maar helaas beviel het me niet zo. Het heeft me dan ook twee maanden geduurd om dit boek uit te lezen. Het verhaal kwam traag op gang.  In het begin gaat het vooral over de voorgeschiedenis van het hotel en de achtergrond van Jack Torrance. Doorheen het boek werden er vreemde gedachtegangen gebruikt, die ik niet altijd begreep. Dit maakte het boek dan ook wat moeilijker om vlot te lezen en om mijn aandacht er bij te houden.

Omdat er op de cover werd gezegd dat dit boek zo eng was, had ik verwacht dat ik op een bepaald moment mijn nachtlampje niet zou durven uitknippen, onder mijn bed moest kijken en zweetbuien zou krijgen als ik iets zou horen in mijn donkere kamer. Helaas vond ik pas op pagina 200 iets engs. Iets engs, maar ik moet eerlijk zijn, ik was al over de helft van het boek en was nog altijd niets tegengekomen en dat vond ik toch wel een afknapper. Vanaf de helft van het boek begon het tempo wat te stijgen en werd het wat akeliger, maar om nu te zeggen dat het een horrorboek is, vind ik wat overdreven. Ik vind het dan ook raar dat dit hét horrorverhaal is, aangezien ik er eigenlijk niet zo veel engs aan vond.

Nadat ik het boek had uitgelezen was ik toch wel nieuwsgierig naar de film. De film “The Shining” is er eentje uit 1980, al een redelijk oude film dus. Als ik het boek en de film vergelijk, zitten er enorm veel verschillen in, gaande van de kamernummer 237 i.p.v. 217, het feit dat er in de film een doolhof is in de tuin en in het boek niet, zelfs het einde is compleet anders. Ook wordt er in de film niet veel gezegd over het verleden van Jack Torrance, terwijl dit in het boek een heel belangrijk onderdeel is. De film is wel goed en Jack Nicholson speelt de rol van Jack Torrance wel vrij geloofwaardig, vooral door zijn gelaatsuitdrukking, maar het blijft een oude film. Echt eng vond ik hem ook niet, maar dat kan zijn omdat ik de ruwe verhaallijnen al wist door het boek te lezen.

*Einde spoilers* 

Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik mijn exemplaar van De Shining in mijn diepvries zou moeten leggen omdat het zo eng was. Ik had helaas veel meer verwacht van het boek. De schrijfstijl lag me niet zo, de lange geschiedenissen van het hotel en van Jack Torrance vond ik wat langdradig en ja, voor mij mocht het boek veel enger en donkerder geschreven zijn. Als het je dus wat afschrikt dat de cover vermeldt dat je het boek best niet alleen leest, zou ik zeggen: doe het toch maar, want zo extreem eng is die niet. Naar het einde toe wordt het verhaal wel wat spannender en stijgt het tempo wat, maar al bij al ben ik toch wat ontgoocheld.

Het boek heeft ook een vervolg, namelijk Doctor Sleep. In dit verhaal wordt er verder verteld over Danny Torrance, de zoon van het gezin, maar je kan De Shining gerust ook op zichzelf lezen.

Verdict: 2,5/5

Liefs

Saar

3 gedachtes over “Uitgelezen: De Shining

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s